Zomer 2016: uitstralen, loslaten, verzamelen en bundelen.

‘WE ZIJN WEER BEGONNEN’ …… Zowat de meest gehoorde kreet de afgelopen week. En het is waar, de twee maand durende zomerperiode van ander eten, nieuwe plekken, landerig hangen, vage afspraken die makkelijk kunnen afgezegd wánt vakantie. Een tijd voor veel cliënten ook van ‘even geen ge-therapie’. Een periode die begint met uitstralen en loslaten en overgaat in een periode van verzamelen en bundelen wat kracht geeft en van waarde is.

Over uitstralen gesproken, deze zomer verscheen mijn boek!
Als ik dit naar mijn eigen afgelopen zomer vertaal dan was er van landerig hangen beslist geen sprake. Wel was het een periode van uitstralen en loslaten en ben ik nu alweer enkele weken heel druk met verzamelen en bundelen van alles wat krachtig is en kracht geeft.

Deze zomer verscheen namelijk mijn boek, Het verwenste kind. Een autobiografische roman waar ik vier jaar lang met hulp van velen hard aan heb gewerkt. Een boek die bepaalde aspecten van adoptie, kindermishandeling, doodswens en levenswil zichtbaar maakt. In het midden van deze zomer, zondag 17 juli stond de presentatie er van gepland in Amsterdam. De opkomst was even spannend. Vanwege de zomervakantie die hier in Noord Holland dat weekend begon, en op andere plekken in het land al begonnen was, en omdat het die dag de eerste mooi-weer zondag van de zomer was. Maar ze waren er gewoon vanuit alle hoeken van het land kwamen vrienden en genodigden om de presentatie bij te wonen. Het was een super ontroerende bijeenkomst. Een lovende speech van de uitgever, het moment waarin ik het eerste exemplaar uitreikte aan Serko Mamoribo Carels als afgevaardigde van de organisatie Jongwijs, (ervaringsdeskundige jongeren en jongvolwassenen uit pleegzorg) één van de doelgroepen die ik bij het schrijven op het oog had. Het was allemaal warm, fijn en positief. Over uitstralen gesproken!

Adoptie, kindermishandeling, doodswens en levenswil in het licht.
Inmiddels, na zo’n zeven weken kan ik erover zeggen dat het boek op prachtige wijze zijn weg vind, ik van verschillende lezers positieve reviews ontvang, en bedankjes voor mijn verwoording van hun pijn. Interviews voor artikelen staan op stapel en ik ben in afwachting van verschillende boekrecensies. Er komen verzoeken voor sessies door mensen uit een zelfde of soortgelijke levensthema’s. Midden in de laatste fase van de zomer dus nog: verzamelen en bundelen van alles wat krachtig is en kracht geeft. Het boek Het verwenste kind gaat over mij, ik was dus dat verwenste kind. En in september geboren, de twaalfde om precies te zijn, in de zomer dus nog, een zomerkind ben ik dus ook!

Aandacht!
Ik wil in deze blog aandacht vragen voor dit boek. Om de levensthema’s die het beschrijft om de onwetendheid, en de mis(ver)standen op die levensgebieden. 

Onzichtbaarheid en zichtbaarheid
De autobiografische roman Het verwenste kind bevat levensthema’s van adoptie en kindermishandeling, en gaat in essentie over onzichtbaarheid en zichtbaarheid. Over de verwarring die het geeft als je je probeert onzichtbaar te maken en de chaos die het creëert als je je zichtbaar maakt. Maar waarom zou je dat doen? Antwoorden daarop worden in het boek stukje bij beetje gegeven in de losse fragmenten die samen een levensweg vertellen van iemand die er niet had mogen zijn.

Preview
Wat kun je zeggen over onzichtbaarheid?
Kun je onzichtbaar zijn en toch bestaan?
Ik geloof dat dat kan,
het was mijn eerste ervaring met deze wereld.

Wat onzichtbaar is, kun je niet aanraken.
Ik was onzichtbaar en de wereld raakte mij niet aan.
Je kunt dus onzichtbaar zijn terwijl je bestaat.
Ik ben dat jaren geweest,
althans in de wil of het wezen van anderen.

Op een dag had ik er genoeg van.
Ik wilde niet meer alleen bestaan,
ik wilde ook zichtbaar zijn.
Ik kwam erachter dat ik, om zichtbaar te worden als mijzelf,
terug moest naar het begin van mijn bestaan.

Babet M.Ch. Bruns

Voor het volledige overzicht van de blogs, maar ook andere van mijn activiteiten op IkkiesNatuurlijk.nl klik je op http://ikkiesnatuurlijk.nl/blog/babet-m-ch-bruns/